"Ιππόκοσμος"- Ο Κόσμος του Αλόγου

Εδώ και αρκετό καιρό έχω ανακαλύψει μία εκπαιδεύτρια, την Κάρολιν Ρέσνικ, της οποίας η μέθοδος μου έχει κινήσει το ενδιαφέρον και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας.
http://www.carolynresnickblog.com/

Η μέθοδος αποσκοπεί στο χτίσιμο της σχέσης με το άλογο και δεν αποτελεί εκπαίδευση αυτή καθ’ αυτή. Δηλαδή δεν σου λέει πώς να μάθεις στο άλογο πρακτικά πράγματα όπως πχ να φοράει καπίστρι ή να δίνει τα πόδια αλλά όταν έχεις εφαρμόσει τη μέθοδό της κι έχεις χτίσει τη σχέση, η πρακτική εκπαίδευση γίνεται πολύ εύκολη υπόθεση.

Έμαθε αυτή τη μέθοδο από τ' άγρια άλογα με τα οποία πέρναγε τα καλοκαίρια της όταν ήταν μικρή. Όπως λέει η ίδια:
"Όταν πρωτοσυνάντησα άγρια άλογα διαρκώς έφευγαν μακριά μου και αυτό κράτησε πολύ καιρό γιατί όσο έτρεχα από πίσω τους τόσο εκείνα το έσκαγαν.
Τελικά έμαθα να στέκομαι σε ένα σημείο κι έτσι τους κίνησα την περιέργεια.
Αυτό θέλουμε να κάνουμε, να κεντρίσουμε την περιέργεια στα άλογα.

Παρατήρησα τη συμπεριφορά των αλόγων που ήταν ηγέτες (leaders) και τη συμπεριφορά των δεσποτικών αλόγων (dominant horses).
Τα δεσποτικά άλογα συναντιόντουσαν κι έλεγαν "Γεια, πώς πάει; Λέω να σε δαγκώσω…".
Κατάλαβα ότι δεν ήθελα καμιά ανάμιξη σ' αυτό γιατί όπως διαπίστωσα τα δεσποτικά άλογα διαρκώς προκαλούν το ένα το άλλο στο θέμα της κυριαρχίας, αυτή είναι η φύση τους, να συναγωνίζονται μεταξύ τους.
Πάντα όμως ακολουθούν τον αρχηγό.
Ποιός είναι αρχηγός ; (Η έννοια που έχει στη συγκεκριμένη φραση η λέξη αρχηγός (leader) μοιάζει περισσότερο με αυτή του καβαλιέρου στο χορό. Άλλωστε πολύ συχνά περιγράφει τη σχέση ανθρώπου και αλόγου σαν χορευτική σχέση όπου ο ένας οδηγεί και ο άλλος ακολουθεί Αυτός που ζητάει από τον άλλον να κάνει κάτι).

Δεν έχει σημασία ποιος είσαι, όταν ζητάς κάτι, εκείνη τη στιγμή γίνεσαι αρχηγός.
Το θέμα είναι πότε ζητάμε. Ζητάμε από το άλογο κάτι όταν καταλαβαίνουμε ότι έχουμε πιθανότητες να ανταποκριθεί και σιγά-σιγά του γίνεται συνήθεια να κάνει αυτό που ζητάμε.
Στη μέθοδό μου δουλεύω με βάση τη διάθεση που έχει το άλογο και όχι με βάση τις προσδοκίες μου. Η διάθεση διαρκώς αλλάζει, τη μία στιγμή θέλει να δουλέψει μαζί σου την άλλη δεν θέλει οπότε το σμιλεύεις με βάση αυτό που αισθάνεται κάθε στιγμή."

Έχοντας μελετήσει την συμπεριφορά του κοπαδιού η Ρέσνικ διαπίστωσε ότι οι σχέσεις των αλόγων βασίζονται πάνω σε κάποιες "τελετουργίες" όπως τις ονομάζει και δεν είναι παρά χαρακτηριστικά και συμπεριφορές που εκδηλώνουν μεταξύ τους:

• Συνύπαρξη στο χώρο
• Χαιρετισμός
• Κατάληψη περιοχής
• Καθοδήγηση από πίσω
• Επαφή με τα μάτια
• Συντροφικός περίπατος
• Πήγαινε να τρέξεις

• Συνύπαρξη στο χώρο

Το πρώτο και βασικότερο χαρακτηριστικό ενός κοπαδιού είναι η συνύπαρξη στο χώρο, δηλαδή τα άλογα μοιράζονται την ίδια περιοχή μέσα στην οποία βόσκουν, παίζουν, κινούνται και ξεκουράζονται.
Το πρώτο βήμα για να πλησιάσουμε το άλογό μας, να επικοινωνήσουμε και να χτίσουμε μία ουσιαστική σχέση μαζί του, ακόμα κι αν είναι ήδη εκπαιδευμένο κι έχουμε καλή σχέση, είναι η εξομοίωση αυτής της κατάστασης.

Βάζουμε λοιπόν το άλογό μας σε έναν περιφραγμένο χώρο, όχι τεράστιο αλλά αρκετά μεγάλο (πχ 20Χ20). Μπορούμε να του βάλουμε και λίγο χόρτο για να νιώσει πιο άνετα..
Παίρνουμε το βιβλίο μας και καθόμαστε και διαβάζουμε σε μίαν άκρη όπως ακριβώς θα κάναμε στο σπίτι μας, χωρίς να του δίνουμε σημασία, περιμένοντας να ενδιαφερθεί και να έρθει κοντά να μας γνωρίσει.

Αυτό μπορεί να πάρει καιρό, δεν έχει σημασία πόσο καιρό, ίσως μια μέρα ίσως ένα μήνα, αυτός ο χρόνος δεν πάει χαμένος.
Είναι σημαντικό όσο είμαστε εκεί να μην περιμένουμε τίποτα και να μην ζητάμε τίποτα από το άλογο, απλά να συνυπάρχουμε όπως θα κάναμε αν ήμασταν ένα από τα άλογα του κοπαδιού.

Κάποια στιγμή το άλογο θα θελήσει να μας πλησιάσει, είτε γιατί νιώθει οικειότητα μαζί μας, είτε γιατί κάποια στιγμή συνηθίζει την παρουσία μας και αρχίζουμε να του ξυπνάμε την περιέργεια.
Αν είναι δειλός χαρακτήρας και πλησιάσει ευγενικά και δειλά δοκιμάζοντας πχ να μυρίσει ή να… γευτεί εμάς ή το βιβλίο, απλά σηκώνόμαστε και πάμε πιο πέρα, ήρεμα και χωρίς να το αποπάρουμε. Μετά από κάποιο διάστημα θα πλησιάσει πάλι.
Η απομάκρυνσή μας του δείχνει ότι δεν πρέπει να μας φοβάται και του τονώνει το θάρρος. Επίσης του δείχνουμε ότι αν θέλει να είναι μαζί μας θα πρέπει να είναι ευγενικό και να σέβεται τον χώρο μας.
Άμα είναι δεσποτικός χαρακτήρας και μας πλησιάσει φορτικά, δεσποτικά με αυξημένη ενέργεια, το διώχνουμε (πχ κουνώντας τα χέρια) και συνεχίζουμε να το διώχνουμε μέχρι να αποφασίσει να παραμείνει μακριά. Τότε ξανακαθόμαστε και περιμένουμε να ξανάρθει. Με αυτό τον τρόπο μαθαίνει να μας «φλερτάρει» γεγονός που εκμεταλευόμαστε για να διαμορφώσουμε την συμπεριφορά του.

Έτσι εκπαιδεύονται τα άλογα μεταξύ τους. Όταν είναι νεογέννητα έχουν μία έμφυτη ευγένεια και ένα ένστικτο που τους υπαγορεύει να ακολουθούν ότι απομακρύνεται και να απομακρύνοντα από ότι τα πλησιάζει. Καθώς μεγαλώνουν αρχίζουν να δοκιμάζουν τους κανόνες. Θα έχετε παρατηρήσει κάποιες φορές το πουλάρι να κλωτσάει τη μητέρα. Όσο είναι πολύ μικρό εκείνη δεν ανταποδίδει γιατί θέλει να του δώσει την ευκαιρία να αναπτύξει το εγώ του ώστε να μπορέσει να σταθεί μέσα στο κοπάδι. Όταν το πουλάρι ωριμάσει αρκετά ώστε να κινδυνεύει να γίνει αντικοινωνικό με αυτή την συμπεριφορά η φοράδα αντιγυρίζει την κλωτσιά γιατί πρέπει να το βάλει στη θέση του.

Αυτή η πρώτη ιεροτελεστία είναι η πιο σημαντική και γι αυτό πρέπει να επανερχόμαστε σε αυτή κάθε τόσο.

• Χαιρετισμός

Τα άλογα συνηθίζουν να χαιρετιούνται μεταξύ τους.
Γι αυτό κι εμείς πηγαίνουμε να τους συστηθούμε με παρόμοιο τρόπο για να μας καταλάβουν.
Ένας θηρευτής πχ ένα λιοντάρι δεν πλησιάζει το άλογο λέγοντας «έρχομαι να σε φάω» ενώ ταυτόχρονα το κοιτάζει στα μάτια. Η Κάρολιν Ρέσνικ δεν συμφωνεί με την άποψη που λέει ότι δεν πλησιάζουμε ένα άλογο κοιτώντας το στα μάτια. «Δεν του ζητάω να κάνει κάτι που δεν θέλει γι αυτό μπορώ και το κοιτάζω στα μάτια.».

Θυμηθείτε ότι το άλογο βρίσκεται ελεύθερο σε έναν χώρο αρκετά μεγάλο ώστε να μπορεί να απομακρυνθει από κοντά μας αν κάτι δεν του αρέσει ή αν φοβηθεί.

Χαιρετάμε λοιπον το άλογο πηγαίνοντας κατ’ ευθείαν προς το μέρος του, το αγγίζουμε στο μουσούδι και αμέσως κάνουμε πίσω και απομακρυνόμαστε.
Αν δείξει ότι φοβάται, σταματάμε, κάνουμε μεταβολή και απομακρυνόμαστε.
Στην περίπτωση που έχουμε να κάνουμε με δειλό άλογο, το γεγονός ότι απομακρυνόμαστε το ξε-αγχώνει.
Όταν συναντιούνται δύο δεσποτικά άλογα, πρώτα χαιρετιούνται (έρχονται μύτη με μύτη) και μετά τσακώνονται ή χτυπάνε κάτω το πόδι. Στην περίπτωση που έχουμε να κάνουμε με δεσποτικό άλογο η απομάκρυνσή μας αμέσως μετά τον χαιρετισμό, μας γλυτώνει από συμπεριφορές κυριαρχίας.

• Κατάληψη περιοχής

Αυτή η άσκηση χρησιμοποιείται σε άλογα που είναι δεσποτικά ή φορτικά ή αγενή, επομένως χρησιμοποιείται σε ειδικές περιπτώσεις.

Τα δεσποτικά άλογα παίζουν διαρκώς παιχνίδια κυριαρχίας και προσπαθούν να επιβληθούν. Παραδόξως αυτά τα άλογα δεν γίνονται αρχηγοί του κοπαδιού (εδώ υπάρχει μια μεγάλη διαφορά με τους σκύλους).

Αρχηγοί του κοπαδιού γίνονται τα άλογα που είναι γεννημένα για ηγέτες. Αυτά χαρακτηρίζονται από ηρεμία και παρατηρητικότητα. Μένουν μακριά από καυγάδες. Ξεκινάνε χαμηλά στην ιεραρχία του κοπαδιού και σιγά-σιγά ανεβαίνουν. Τα άλογα ηγέτες είναι συμπαθή στους συντρόφους τους σε αντίθεση με τα δεσποτικά που προκαλούν από δυσαρέσκεια μέχρι φόβο.

Πώς όμως καταφέρνει το άλογο ηγέτης να εκτοπίσει το δεσποτικό και να ανέβει ιεραρχικά κερδίζοντας ταυτόχρονα το σεβασμό του;
Πιάνοντάς το στον ύπνο. Τον ίδιο τρόπο θα χρησιμοποιήσουμε για να επιβληθούμε σε κάποιο δεσποτικό άλογο.

Βάζουμε φαγητό σε κάποιο σημείο και την ώρα που το άλογο τρώει πλησιάζουμε από πίσω χωρίς να μας δει και το διώχνουμε με έντονο τρόπο. Μετά μένουμε να φυλάμε εκείνο το σημείο και δεν το αφήνουμε να πλησιάσει.
Όταν αποφασίσει να μείνει μακριά από το φαγητό, κάνουμε πίσω και το αφήνουμε. Επίσης μπορούμε να πάμε να του πούμε «γεια» ώστε να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας.

Δεδομένου ότι τα άλογα έχουν ευρύ οπτικό πεδίο, δεν είναι και τόσο εύκολο να το πιάσεις στον ύπνο...

Αυτή είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιούν μόνο τα άλογα ηγέτες και όχι τα δεσποτικά άλογα. Στον κόσμο των αλόγων δεν έχει σημασία ποιος είναι πιο δυνατός αλλά ποιος έχει μεγαλύτερη συνείδηση του περιβάλλοντος, μεγαλύτερη παρατηρητικότητα και προσοχή.
Όταν κάποιο άλογο πλησιάσει ένα άλλο με αυτό τον τρόπο τότε εκείνο το αναγνωρίζει σαν αρχηγό του. Δεν το αμφισβητεί.

• Καθοδήγηση από πίσω

Όταν οδηγούμε ένα άλογο, η θέση που δηλώνει κυριαρχία είναι από πίσω του. Εκεί αισθάνεται ευάλωτο, από εκεί πλησιάζει ο εχθρός. Δεν οδηγούμε το άλογο έχοντάς το πίσω μας γιατί αυτό το βάζει σε κυρίαρχη θέση. (Θυμηθείτε ότι μιλάμε για άλογα που κινούνται ελεύθερα και όχι δεμένα.). Το οδηγούμε είτε έχοντάς το μπροστά μας είτε βαδίζοντας στο πλάι του. Έτσι δεν του δίνουμε την ευκαιρία να παίξει παιχνίδια κυριαρχίας σε βάρος μας είτε σπρώχνοντας είτε δαγκώνοντάς μας.

Όταν την ώρα που οδηγούμε το άλογο αυτό γυρίσει προς το μέρος μας, δεν προσπαθούμε να πάμε από πίσω του γιατί αυτό μας βάζει σε μειονεκτική θέση, του δίνει το προβάδισμα στο παιχνίδι της κυριαρχίας. Συνεχίζουμε να του ζητάμε να προχωρήσει κουνώντας το ραβδί μας. Αν αρχίσει να τρέχει δεν τρέχουμε κι εμείς αλλά συνεχίζουμε να περπατάμε (εμείς κάνουμε κουμάντο στο ρυθμό του όχι αυτό στον δικό μας)

Όταν μπαίνει στο κοπάδι ένα καινούργιο άλογο όλα τα άλλα αρχίζουν να το σπρώχνουν, να το οδηγούν από δω κι από κει. Όταν περάσει αυτή τη διαδικασία με όλους παίρνει τη θέση του στην ιεραρχία, στον πάτο της ιεραρχίας δηλαδή και τότε τα άλλα το αφήνουν ήσυχο. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι θα παραμείνει στο χαμηλότερο σκαλί. Θα εξελιχτεί σύμφωνα με την προσωπικότητά του.

• Επαφή με τα μάτια

Αυτή την τελετουργία χρησιμοποιούν πολύ οι φοράδες αρχηγοί.
Τριγυρνάνε κοιτάζοντας τα μέλη της αγέλης στα μάτια σα να λένε «με προσέχεις:»
Θέλουν να είναι σίγουρες ότι όλοι έχουν την προσοχή τους τεταμένη και έχουν επίγνωση του ποιος είναι πού.
Όταν κάποιος τις κοιτάξει προχωράνε στον επόμενο, άμα δεν κοιτάξει τον κλωτσάνε.
Σιγά-σιγά όλοι γίνονται πιο προσεκτικοί πιο ευγενικοί πιο συγκεντρωμένοι και εγκαθίσταται η ενότητα στο κοπάδι.

Βάζουμε φαί στο άλογο και ενώ τρώει κινούμαστε τριγύρω του κοιτώντας το στα μάτια. Βεβαιωνόμαστε ότι μας προσέχει.
Όταν μας προσέχει δεν μας αφήνει να πάμε από πίσω του και μετακινείται ώστε να μπορεί να μας βλέπει.
Η προσοχή του σε μας είναι δείγμα σεβασμού.

Με αυτό το παιχνίδι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Αν το άλογό μας είναι δεσποτικό καλό θα είναι να ξεκινήσουμε με την «καθοδήγηση από πίσω» πρώτα γιατί η «επαφή με τα μάτια» ίσως του δώσει περιθώριο να μάθει να μας κουμαντάρει και αντί να το οδηγούμε εμείς να μας οδηγεί εκείνο.

• Συντροφικός περίπατος (Μαγνητική δύναμη)

Πρόκειται για τη μαγνητική δύναμη που κρατάει ενωμένο το κοπάδι (φανταστείτε ένα κοπάδι από χιλιάδες ψάρια) ώστε να κινείται σαν ένας οργανισμός.
Τα άλογα ακολουθούν τον αρχηγό κρατώντας τις αποστάσεις. Είναι κάτι που κάνουν φυσικά χωρίς να το σκέφτονται.
Όταν έρθει η στιγμή που το άλογό μας θα νιώσει την μαγνητική δύναμη να το έλκει σε μας θα μπορέσουμε να περπατήσουμε δίπλα-δίπλα. Πρώτα όμως πρέπει να έχουμε περάσει από το τελετουργικό της συνύπαρξης του χαιρετισμού της επαφής με το βλέμμα…
Χρειάζεται προσοχή την ώρα που αλλάζουμε κατεύθυνση να μη δώσουμε στο άλογο τη δυνατότητα να βρεθεί στην πλάτη μας γιατί αυτή η θέση είναι πλεονεκτική και είναι στη φύση του να εκμεταλλευτεί το γεγονός για να μας πάρει τη θέση στην ιεραρχία.
Θυμηθείτε ότι σπρωξίματα και δαγκωνιές από πίσω είναι σημάδια δεσποτισμού εκ μέρους του αλόγου.
Επίσης θυμηθείτε ότι τα άλογα σέβονται αυτόν που τάχει τετρακόσια που δεν χαζεύει και ξέρει κάθε στιγμή τι συμβαίνει γύρω του και όχι αυτόν που απειλεί ή φέρεται βάρβαρα, αυτόν απλά τον φοβούνται και φροντίζουν να «του την κάνουν» στην πρώτη ευκαιρία.

Το συντροφικό περπάτημα είναι μία από τις συνήθειες των αλόγων στο κοπάδι. Προάγει το ευ ζειν, βαθαίνει το δέσιμο και αναπτύσσει το ένστικτο του κοπαδιού.
Οι συντροφικές βόλτες είναι κάτι φυσικό και για μας, όταν περπατάμε με έναν φίλο μοιραζόμαστε την ίδια ταχύτητα και τον ίδιο ρυθμό.

Όταν κάνουμε βόλτα με ένα φίλο, και αρχίσουμε να περπατάμε λίγο πιο αργά, ο φίλος μας θα επιβραδύνει. Αν στρίψουμε, ο φίλος θα μας ακολουθήσει στην καινούργια κατεύθυνση. Οι κοινοί ρυθμοί όταν θέλουμε να είμαστε μαζί είναι πολύ σημαντικοί.
Άμα έχετε μάθει να χορεύετε με τη μέθοδό μου, το άλογο δεν χρειάζεται εκπαίδευση με το καπίστρι. Του φοράτε το καπίστρι με ένα σκοινί του ζητάτε να σας ακολουθήσει και το άλογο μένει μαζί σας.
Το επόμενο στάδιο είναι να του διδάξετε τρεις από τις ασκήσεις χαλάρωσης και αυτό είναι όλο! Θα έχετε ένα άλογο καλοεκπαιδευμένο στο καπίστρι.

Τι να κάνετε όταν χάνετε τη μαγνιτική επαφή ενώ προχωράτε:
Κάτι που κάνουν συνήθως οι άνθρωποι όταν χάσουν τη μαγνιτική επαφή με το άλογό τους στη διάρκεια του συντροφικού περιπάτου είναι να πάνε κοντά του. Τότε προσπαθούν να το κάνουν να τους ακολουθήσει και πάλι τραβώντας την προσοχή του με τρόπο παρακαλετό. Άλλοτε, όταν απομακρύνεται και ξεκόβει, το αναγκάζουν να φύγει με έντονο βήμα. Καλό θα είναι να τα αποφεύγετε και τα δύο όταν χάνετε την επαφή.
Η απομάκρυνση του αλόγου, μπορεί να το κάνει να νιώσει ότι απειλείται με τιμωρία τη στιγμή που υπάρχει η μαγνητική επαφή. Μπορεί να το κάνει ανήσυχο όταν βρίσκεται κοντά σας και αυτό να οδηγήσει στην απώλεια του ενδιαφέροντος για συντροφικό περίπατο. Θα αναπτύξει φόβο για τον συντροφικό περίπατο άμα το διώχνετε.

Τι πρέπει να κάνετε:
Ας πούμε ότι στρίβετε αριστερά και το άλογο θέλει να πάει ίσια. Αντί να μείνετε με το άλογο ή να το διώξετε μακρυά, συνεχίστε το δρόμο σας. Κρατείστε μια πορεία μακρυά από τον χώρο του και κάντε έναν μεγάλο κύκλο γύρω του με μια μικρή παύση, ώστε το άλογο να μη δεί την ενέργειά σας ως επίπληξη. Στη συνέχεια προχωρήστε ώστε να βρεθείτε πίσω του και συνεχείστε οδηγώντας το από πίσω είτε περπατώντας ή σε τροτ ανάλογα με το αν θέλετε να του αυξήσετε την ένέργεια.

Μερικές φορές τα άλογα δεν μένουν μαζί σας γιατί δεν έχουν αρκετή ενέργεια. To τροτ τα ξυπνάει και δημιουργεί περισσότερο ενθουσιασμό κι ενέργεια ώστε να ξανασυνδεθούν και να χορέψουν μαζί σας.
Ένα μικρό δείγμα της συγκεκριμένης άσκησης:

• Πήγαινε να τρέξεις

Σε αυτή την τελετουργία στέλνουμε το άλογο μακριά μας να τρέξει και μετά το καλούμε να γυρίσει πίσω. Πρέπει να φύγει τη στιγμή που θα το ζητήσουμε εμείς και να γυρίσει όταν το ζητήσουμε εμείς αλλιώς δεν το αφήνουμε να έρθει.

Προϋπόθεση για να επιστρέψει το άλογο είναι να προτιμάει να είναι μαζί μας.
Αυτό το καλλιεργούμε ασκώντας τις προηγούμενες τελετουργίες.

Το στέλνουμε να τρέξει μακριά μας μόνο όταν μπορούμε να περπατάμε και να τρέχουμε δίπλα-δίπλα. Η ποιότητα στην εκτέλεση αυτής της άσκησης θα μας δείξει κατά πόσο θα ξαναγυρίσει το άλογο έτσι και το διώξουμε.

Χρειάζεται προσοχή όταν στέλνουμε το άλογο να τρέξει. Δεν το κάνουμε απότομα γιατί μπορεί να γίνει επικίνδυνο. Το βάζουμε να σταθεί (αλτ) και παίρνουμε μια απόσταση (video).
Για να το καλέσουμε πίσω πρέπει να είναι σε θέση που να μας βλέπει και τότε κάνουμε πίσω βήματα καλώντας το. Κι εδώ χρειάζεται προσοχή όταν το άλογο έχει πολλή ενέργεια ή όταν δείχνει ενθουσιασμό.

Στην πράξη για να γίνουν αυτά χρειάζεται εμπειρία με τα άλογα αλλιώς μπορούν να γίνουν επικίνδυνα. Καλό είναι να ξεκινάει κανείς με καλόβολα άλογα με τα οποία έχει ήδη καλή σχέση.
Ένα μικρό δείγμα της συγκεκριμένης άσκησης:

Δύο video που έχουν τραβηχτεί με διαφορά δύο μηνών περίπου και δείχνουν την πρόοδο μιάς νευρικής και φοβισμένης φοράδας της οποίας η εκπαιδεύτρια χρησιμοποιεί τέσσερεις από τις "τελετουργίες", την συνύπαρξη, τον χαιρετισμό, την επαφή με τα μάτια και την καθοδήγηση.

Εδώ ένα αρκετά κατατοπιστικό βίντεο όπου μία εκπαιδεύτρια καθοδηγεί έναν ιδιοκτήτη και το άλογό του στις ασκησεις.

Τελετουργίες του νερόλακκου, συμπεριφορά στο κοπάδι και γλώσσα του σώματος, όλα σε ένα video.... 

"Γαία, η νεαρή φοράδα.
Πρόσφατα είχα την τύχη να μας συντροφέψει ένα νέο άλογο που μου έδωσε την ευκαιρία να παρατηρήσω την ένταξη ενός νέου μέλους στο κοπάδι.
Το κοπάδι μου έχει έξι μέλη που γνωρίζονται καλά μεταξύ τους, το καθένα ξέρει τη θέση και τις υποχρεώσεις του πολύ καλά.
Πριν από ένα μήνα, μια δίχρονη φοράδα το έσκασε από το σπίτι της στο χωριό και ήρθε στο κέντρο μας.
Έφυγε γιατί η μητέρα της απέκτησε νέο πουλάρι και ο ιδιοκτήτης την έβαλε σε άλλο μέρος, μόνη της. Αυτό δεν της άρεσε και φυσικά προσπάθησε να φύγει. Σαν πουλάρι είχε περάσει από το κέντρο μας μαζί με την μητέρα της όταν ο αγρότης που την είχε πήγαινε στο κτήμα του στο βουνό.
Έτσι ήξερε το δρόμο και ήρθε τρέχοντας. Φώναζε έξω από το φράχτη και το κοπάδι μου φώναζε από μέσα. Πιάσαμε το κομμένο σχοινί της, προσθέσαμε λίγο ακόμα και την δέσαμε στο μάνγκο μέχρι να έρθει ο ιδιοκτήτης. Όμως, την επόμενη μέρα ξαναγύρισε φωνάζοντας δίπλα στον φράχτη για να κάνει φίλους. Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι άμα δεν την εντάξουμε στο κοπάδι μας θα πρέπει να κατασκευάσουμε πολλούς φράχτες.
Την επόμενη φορά που επέστρεψε, αποφασίσαμε ότι έπρεπε να μείνει μαζί μας, παρ’ ότι δεν σκόπευα να αποκτήσω άλλα άλογα. Την βάλαμε σε μία μικρή περιοχή όπου η μικρή κυρία θα μάθαινε να σέβεται τον φράχτη μόνη της. Τώρα μπορούσε να βλέπει τα μέλη του κοπαδιού από κάποια απόσταση να φωνάζει όσο θέλει, να τινάζει την κοντή της χαίτη στον άνεμο και να επιδεικνύεται τροχάζοντας με τα γόνατα ψηλά και την ουρά της τεντωμένη. Το κοπάδι μπορούσε να την κοιτάζει, να πλησιάζει, να κουβεντιάζει και να αρχίσει να της μιλάει από κάποια απόσταση.
Τώρα πια την είχαμε ονομάσει Γαία (που σημαίνει Γη στα Ελληνικά) και η Γαία είχε μάθει να σέβεται τον φράχτη. Μετά από τρεις μέρες αποφασίσαμε να βάλουμε την φοράδα αρχηγό μας, μαζί της. Στο μεταξύ είχα βρεί τον ιδιοκτήτη της στο χωριό και είχαμε συμφωνήσει ότι η φοράδα μπορούσε να μείνει, αφού έτσι κι αλλιώς θα ξαναγύριζε σε μας. Ο αγρότης είχε προσπαθήσει να τη δανείσει στον φίλο του. Ο φίλος όμως δεν ήξερε από άλογα και είχε φοβηθεί την μικρή έξυπνη και πεισματάρα κυρία.
Η αρχηγός μας είναι πολύ καλή δασκάλα και άρχισε να διδάσκει την Γαία αμέσως μόλις βρέθηκαν μαζί. Της έμαθε πολλά πράγματα. Η αρχιφοράδα μας είναι αυστηρή, τρυφερή, περήφανη, έξυπνη και πολύ δίκαιη. Μετά από 5-6 μέρες συμβίωσης η Γαία έμαθε κάποιους καινούργιους τρόπους και δέχτηκε την εκπαίδευση. Η ανταμοιβή της ήταν ότι της επιτράπηκε να έρχεται πιο κοντά. Η αρχιφοράδα δίδαξε την Γαία οδηγώντας την από πίσω, συνυπάρχοντας στον ίδιο χώρο και διεκδικώντας χώρο και της δίδαξε προσοχή και σεβασμό με αφορμή το φαγητό και τον χώρο. Μετά τα πρώτα μαθήματα και αφού η Γαία αποδέχτηκε το γεγονός ότι είναι μαθήτρια, αποφασίσαμε να την συστήσουμε μαζί με την αρχηγό στα υπόλοιπα μέλη του κοπαδιού, ένα κάθε φορά.
Η αρχηγός συνέχισε να μαθαίνει τρόπους στη Γαία και ταυτόχρονα δίδασκε στα άλλα μέλη να είναι δίκαια καθώς συστήνονταν. Προστάτευε τη Γαία από τους υπόλοιπους του κοπαδιού όταν υπήρχαν εκ μέρους τους ενδείξεις αγένειας.
Μετά από ένα μήνα, η Γαία μπορεί να συνυπάρχει με το κοπάδι και η ένταξή της είναι σχεδόν πλήρης.
Η Γαία είχε γνωρίσει μόνο τη μητέρα της γι αυτό έχει πολλά να μάθει για να μπορεί να ζει σε ομάδα, πρέπει να μάθει να σέβεται το χώρο και να ζητάει ευγενικά να ενταχθεί στο κοπάδι. Φωνάζοντας και προσπαθώντας να εντυπωσιάσει έξω από τον φράχτη δεν ήταν ο σωστός τρόπος για να γίνει δεκτή.
Τώρα, θα της δώσουμε λίγο χρόνο ακόμα ώστε να ενταχτεί πλήρως και να αναπτυχθεί η φιλία με τη δίχρονη φοράδα και μετά θα ξεκινήσουμε τις τελετουργίες του νερόλακκου για να δεθούμε μαζί της. Μαθαίνουμε καινούργια πράγματα από αυτήν καθώς μας θέτει διαφορετικά ερωτήματα στα οποία πρέπει να βρούμε απαντήσεις και επίσης μας ρωτάει πράγματα που για εμάς είναι προφανή αλλά για εκείνη όχι."

Προσέξτε από το 1:32 πώς η φοράδα αρχηγός προστατεύει το νέο μέλος του κοπαδιού από το παλιότερο μέλος μπαίνοντας στη μέση, στο 2:10 μάλιστα γίνεται πιο… δραστική. 

Mετάφραση zoudi
Mεταφορά από http://indiannaspiritfarm.forumup.gr/viewtopic.php?t=1013&postdays=0&postorder=asc&start=0&mforum=indiannaspiritfarm